سلام به همه دوستان

فردا جلسه دفاعيه پروژه آقاي دكتر اوحديه همون پروژه‌اي كه اكثر شما دوستان و ديگر ترنس‌هاي عزيز در به نتيجه رسيدنش همكاري كردين.

جلسه رأس ساعت 12 در بيمارستان روزبه واقع در خيابان كارگر جنوبي-پايين تر از چهارراه لشكر- نرسيده به ميدان قزوين برگزار خواهد شد.

آقاي دكتر خواستن كه از اين طريق و با اعلام زمان و مكان از تمام دوستاني كه مايل هستن در اين جلسه شركت كنند دعوت بعمل بياد.

يا حق.

سلام به همه دوستان

پيرو تماس آقاي دكتر اوحدي ظاهراً پژوهش در مورد FTM ها به پايان رسيده و بالاخره ثابت شده كه  مغز FTM ها با اشخاص Stright متفاوته (از نظر اندازه در هيپوتالاموس) اما در مورد MTF ها هنوز به پنج نفر ديگه احتياج دارن تا نتيجه نهايي رو اعلام كنن بنابراين از دوستان MTF عزيز خواهش ميكنم براي اطلاع بيشتر به لينك زير مراجعه كنن:

در ضمن اين پنج نفر مي‌تونن ازكساني باشند كه در خرداد ماه سال جاري براي MRI مراجعه كردن، چون نوع تصوير برداري تغيير كرده.

يا حق.

http://iranbod.blogfa.com/post-210.aspx

http://artornado.blogfa.com/post-48.aspx

واقعاْ باید خوندش

در مورد  MRI حتماْ به لینک زیر سر بزنید.

http://iranbod.blogfa.com/post-144.aspx

در ضمن دکتر اوحدی خواستن که همه دوستان ترنس این لینک رو تو وبلاگاشون بذارن.

با تشکر.

سلام به همه

پيرو اطلاعيه MRI بايد عرض كنم، آقاي دكتر اوحدي پنجشنبه و جمعه 23 و 24 آذر در مركز MRI  سينا اطهري واقع در تجريش (ساعت و آدرس دقيق رو متعاقباً اعلام مي‌كنم) حضور دارن و كليه MRI هاي باقيمانده رو انجام ميدن اين اعلام اوليه بخاطر اين بود كه سعي كنيد برنامتونو براي اون روز هماهنگ كنيد دوستان عزيزي كه مايلن در اين پژوهش بزرگ شركت كنن دوباره به من سر بزنن تا به محض دريافت آدرس و ساعت دقيق شما هم در جريان قرار بگيريد.

با تشكر.

متاسفانه به علت اینکه ما ضربه‌های زیادی از فیلم سازان و خبر نگارها خوردیم من و دوستانم هیچ گونه همکاری با این قشر محترم نمی‌کنیم لطفاَ از گذاشتن کامنت‌های این چنینی خودداری کنید.

قبول دارم ما سوژه‌های مناسبی برای منافع شما هستیم در حالی که نفع ما از این قضیه صفره، شما هیچ کمکی نمیتونید به ما بکنید وضع ما تو این اجتماع اینقدر خراب هست که با تهیه یک گزارش تغییری نخواهد کرد، ما اینو بارها تجربه کردیم و مورد سوء استفاده‌هاي زيادي قرار گرفتيم، اگر کسی میخواد و واقعاً مدعی کمک فرهنگی و اجتماعی به ماست باید از جاهای دیگه شروع كنه نه خود ما.

ما از شنيدن جل الخالق و عجيباً غريبا خسته‌ايم بيشتر از اين نمك به زخم ما نپاشين، مخصوصاً وقتي بهمون زنگ ميزنن و ميگن فلاني شبكه فلان الان داره نشونتون مي‌ده غافل از اينكه مصاحبه داخلي بوده اما با نرخ‌هاي نجومي "به اسم حمايت از ما" اما در واقع در جهت منافع شخصي و در جهت له كردن ما به شبكه‌هاي خارجي فروخته ميشه.

به هر حال من شرمنده‌ام شايد ديگران به شما كمك كنن.

براي شما و براي خودمون و براي همه كساني كه در جهت اثبات عقايد صحيحشون گامهاي محكم و مثبتي برمي‌دارن آرزوي موفقيت مي‌كنم.

يا حق.

توصيه مي‌كنم حتماً به لينك زير سر بزنيد متني كه توسط خانوم سپيده ترجمه شده:

پدیده ترانس سکسوالیسم

در جواب علي و خيلي از دوستان ديگم بايد بگم از نتيجه اين MRI الان ما با خبر نمي‌شيم چون اين يه پژوهشه و در ضمن كار مي‌بره اينطوري نيست كه وقتي عكساي MRI شما حاضر شد بهتون بگن اين مسأله در مغز شما ديده شده يا نه بعد از اينكه از هيپوتالاموس بطور كامل عكس گرفته مي‌شه تازه بايد با اون نرم افزاري كه توضيحشو دكتر تو مقالشون دادن اندازه‌گيري بشه و در نهايت نتيجه شما با يك شخص straight سنجيده بشه، روزي كه اين پژوهش به نتيجه برسه هممون از نتيجش با خبر مي‌شيم.

طرح يك سؤال :

سلام. من چند ساله انواع كارها رو مي كنم تا يك چهره زنونه داشته باشم: ليزر مو-برداشتن ابروو....ولي اون چيزي كه مي خوام نمي شه. مگه در عمل تغيير جنسيت فقط آلت رو برنمي دارن پس چهره رو چه جوري زنانه مي كنند؟ با هورمون؟ تو رو خدا اگه چيزي در مورد اين مي دوني بگو يا اگه دكتري مي شناسي معرفي كن.
باز هم خواهش مي كنم. موفق و خوش باشي

دوست عزيزي اين كامنتو براي من گذاشتن، گفتم شايد اين سؤال براي خيلي از دوستان پيش اومده بخاطر همین كل سؤال ايشونو اينجا گذاشتم، اما در جواب بايد بگم كه دوست عزيز معمولاً در كشورهاي اروپايي وقتي تغيير جنسيت انجام مي‌شه به دنبال اون جراحي‌هاي زيبايي هم انجام مي‌دن تا چهره و اندام شخص نرمال بنظر بياد، اما اينجا به غير از جراحي‌هايي كه خود اشخاص براي زيباييشون انجام مي‌دن (مثل بينی و گونه و فك) جراحي ديگه‌اي به عنوان زيبايي انجام نمي‌شه متأسفانه اسكلت شما مردانه و مربعي شكله و درست در نقطه مقابل شما اسكلت ما زنانه و دايره‌اي شكله و اين مشكليه كه ما ناگزير به تحمل كردن اون هستيم چون نمي‌تونيم تغييرش بديم و تغيير دادنش تا حد خيلي جزئي كه بخواد بهمون كمك كنه هزينه‌هاي سرسام آوري رو به همراه داره كه ما از پسش بر نميايم چون همينجوريشم هممون تو پول خود جراحي تغيير جنسيتش مونديم!

اما چهار نكته:

اول اينكه من دوستان ‌mtf زيادي دارم كه بعد از جراحي با همين اسكلت هم دخترهاي نرمال و قشنگي هستن.

دوم اينكه چرا اينقدر به طبيعي شدن ظاهر اهميت مي‌دين؟ سعي كنيد با قشنگ كردن چيزاي ديگه اين به ظاهر نقص خودتونو كمرنگ كنيد كاري كه همه ما سعي مي‌كنيم انجام بديم .

سوم اينكه از همه دوستان ترنسم خواهش مي‌كنم هميشه هدفمند گام بردارن اين مهم نيست كه ما فقط جراحي كنيم، اين مهمه كه ما يادمون نره اهدافمون چي بوده چرا قالبمونو تغيير مي‌ديم، اين مهمه كه ما هميشه بتونم به اون موفقيت‌هايي كه مي‌خواستيم و هدفمون بوده برسيم  نه اينكه بعد از جراحي همه چي يادمون بره و بگيم پشيمونيم و اشتباه كرديم سعي كنيد طوري پيش بريد كه اگر قراره بعد از عمل پشيموني سراغتون بياد از همين الان اصلاً سراغ جراحي نرين كاري نكنيم كه بخوايم كاسه چه كنم دستمون بگيريم و راه بيفتيم از همه كمك بخوايم، ما تو زندگيامون به اندازه كافي زجر كشيديم لااقل خودمون باعث بيشتر شدن اين عذاب نشيم.

چهارم اينكه بحث در اين زمينه‌ها تمومي نداره از دوستان ترنسم مي‌خوام اگه سؤالي دارن اينجا مطرح كنن كه با بحث هايي كه اينجا پيش مياد شايد مشكل خيلي ها حل بشه.

اما در مورد قولي كه براي توضيح دادن جراحي دادم، يادم نرفته اما از اون روز هنوز زمان كافي نداشتم همين روزا روش كار مي‌كنمو ميام.

يكي از دوستان در مورد جراحي دوستمون خواستن كه بيشتر توضيح بدم اما چون جراحي همه به همين شكله بهتره يه توضيح كلي در مورد جراحي بدم كه اگه احياناً كسي در مورد مراحلش اطلاعي نداره با اين مسأله آشنا بشه پس در اولين فرصت با توضيحات كامل بر مي‌گردم.

اتفاق خوب امروز رها شدن يه TS ديگه از قالبش بود براش آرزوي موفقيت مي‌كنم و اينكه اميدوارم قدر اين اقدام به موقع پدر و مادرشو هميشه بدونه.

مطمئنم من و خيلي‌ هاي ديگه امروز دوست داشتيم جاي اون باشيم، اما به هر حال خداي بزرگ خودش مي‌دونه كه كي بايد اين اتفاق بيفته پس ما همه منتظريم.

وقتي يه مدت طولاني نمياي يكم نوشتن سخت مي‌شه اينقدر مطلب زياده كه نمي‌دوني كدومو بنويسي، اما ترجيح مي‌دم اول از جلسات بهزيستي بگم كه فوق‌العاده‌ست همينكه هفته‌اي يه روز همه دور هم جمع مي‌شن از مشكلاتشون از موفقيتها و شكستهاشون مي‌گن خودش كلي ارزش داره اينو بايد از زبون خود بچه‌ها بشنوين كه وقتي جلسه تموم مي‌شه چقدر همه پر انرژين، چقدر برامون مهمه كه صبح زود اينهمه راهو با اشتياق مي‌ريم كه جلسه رو از دست نديم.

امروز حضور دكتر اوحدي باعث شد دوباره قضيه MRI مطرح بشه كاري كه بارها و بارها ما از همه خواستيم اما اكثر بچه‌ها حرفمونو قبول نكردن امروز با حضور دكتر اوحدي جون تازه‌اي گرفت.

ما همه اميدواريم اين قضيه (تفاوت اندازه نقاط هيپوتالاموس افراد TS با افراد Straight در يك جنس) ثابت بشه چون اينجا همه دنبال يه دليل فيزيكي براي اين مشكل مي‌گردن تا ما رسميت پيدا كنيم و تابو نباشيم يكي باشيم عين همه آدماي ديگه شايد اين براي ما يه رويا باشه اما اميدوارم تلاش همه كساني كه به اثبات اين امر كمك مي‌كنن به ثمر برسه البته با همكاري خودمون.

تصميم گرفتم ديگه در مورد مسائل شخصيم ننويسم چون فكر مي‌كنم اين حرفا به درد كسي نمي‌خوره روزي كه اين وبلاگو ساختم فقط يه نيت داشتم اونم معرفيه ترانس سكسواليسم بود، فرياد درد و تقاضاي حمايت، نه براي خودم براي همه كساني كه مثل منن، يه جورايي براي من دیگه از اين حرفا گذشته بايد به فكر جنين‌هايي بود كه هنوز متولد نشدن، به فكر اونايي كه تو شهراي مختلف يا حتي همين تهران به ظاهر پيشرفته اسير نادانيه خانواده‌هاشونن و اسير فرهنگ غلط سنتي!، به فكر اون بچه‌هايي كه 11-10 سالشون بيشتر نيستو خودشونم نمي‌دونن كه چرا با همه فرق دارن و هيچ راهنمايي ندارن كه كمكشون كنه، به فكر همه اونايي كه قراره يه روز جاي الان من باشن چطوري بايد بهشون كمك كرد؟!

خلاصه هدفم اين بود اما بعضي وقتا طبيعت بازي‌هاي عجيبي با آدم مي‌كنه طوري كه اينجا شده بود يه پناهگاه براي حرف زدن، حرفايي كه يه جوري مي‌خواي فقط خودت بدوني اما از يه طرفم دوست داري ديگرانم بدونن كه داري بدجوري زجر مي‌كشي، اون مشكلات شخصي هنوز سرجاشه و نه تنها بهتر بلكه روز به روز بدترم مي‌شه اما مي‌دونم كه اينجا جاش نيست، پس ديگه اون روال رو ادامه نمي‌دم.

از همه دوستاني كه برام كامنت مي‌ذارن ممنونم خيلي از اين كامنتها دلگرمي براي خودم بود خيلياشم تونست يه پل ارتباطي باشه با بچه‌هاي  TS كه با هم آشنا بشيم، به هر حال اين وبلاگ پابرجاست و اميدوارم اين ارتباط‌ ها و كامنتها ادامه داشته باشه.

سعي مي‌كنم به موقع و با مطالب جديد آپ كنم پس تا بد.

يا حق.

داشتم با دوستم صحبت مي‌كردم بهم گفت اگه من تو دنياي جديدت نباشم چه اتفاقي مييفته؟!!!!!!

دنياي جديد؟! زندگي جديد؟!

چرا آدما اينطوري به قضيه نگاه مي‌كنن، آخه چرا باورشون نمي‌شه بعد از به هوش اومدن ما دنيا همين دنياست و زندگي همين زندگي فقط يه چيزي كه سرجاش نبوده سر جاي خودش قرار مي‌گيره من تازه مي‌شم عين تو با تمام مشكلاتي كه داري دنيا قشنگ نمي‌شه در واقع هيچ چيز تغيير نمي‌كنه (متأسفانه) فقط ديگه براي اثبات ماهيتت لازم نيست انرژيتو هدر بدي.

به خدا فقط همين.

امشب بالاخره به نتيجه رسيدم اما پاک قاطی کردم هنوز يه عالمه مشكل حل نشده دارم، مرددم و اين بدجوري آزار دهندست مردد بخاطر اينكه هنوز مطمئن نيستم انتخابم درسته يا نه!

كاش مي‌شد حلش كرد.....

مشكلاتو مي‌گم!

امروز صبح با پارسا رفتيم دنبال پيدا كردن دكتر توي بيمارستانايي كه وزارت بهداشت بهمون معرفي كرده بود كه تحت پوشش اونا به‌صورت دولتي جراحي مارو انجام ميدن ساعت 10 صبح جلوي بيمارستان حضرت فاطمه(س) با يكي ديگه از بچه‌ها قرار داشتيم از اونجايي كه دوستمون زياد خوش قول نيست مطمئن بوديم نمياد ولي با اين حساب تا ساعت 10:45 منتظرش بوديم كه نيومد به خانم ملك آرا زنگ زدم براي كسب تكليف كه بايد پيش كي بريم؟

خلاصه وارد بيمارستان شديم يه دفعه پارسا گفت اينوووووووووو! وسط كلينيك با اون ازدحام جمعيت و بلاتكليفي مردم، يه مريض بدبخت كه نصف تنش باند پيچي شده بود همينطوري رها شده بود تا همراهانش پول ترخيصشو بدن كه اونا هم نداشتنو ..............

خلاصه رفتيم به سمت دفتر مددكاري بعد از يك ربع انتظار يه خانمي كه معلوم بود شايد فقط يه بهياره از اونجا اومد بيرون! رفتيم پيشش گفتيم مسئول مددكاري كي ميان؟ گفت ساعت 1، گفت مشكلتون چيه گفتيم يه مورد خاصه كه فقط بايد به خود ايشون بگيم، اومد خيلي ابراز فضل كنه گفت مريضتون همو سكسه، اينجا بود كه منو پارسا فكامون اومد پايين آخه همو سكشوالها كه اصلاً جراحي ندارن!!!!!!!!!!!! گفتم نه خانم ترنس سكسه گفت اينجا عمل نميكنن، خلاصه رفتيم دفتر رئيس بيمارستان، منشيه آقاي رئيس به محض اينكه مشكل مارو فهميد ديگه يادمون نمياد نگاهمون كرده باشه به طور مجازي مارو نگاه ميكرد و حرف ميزد (بيمارستان مملكت كه اين باشه هي‌ي‌ي‌ي‌ي) خلاصه توجيهش كرديم كه از طرف چه مركزي معرفي شديم تا راضي شد شماره رئيسو بده كه بعداً رئيس كميته خودمون باهاش تماس بگيره در ضمن با خبر شديم مسئول مددكاري تشرف فرما شدن.

رفتيم اونجا خلاصه گفت اگر كسي اينكارو انجام بده فقط يه دكتره كه اونم الان نيستو بريد هفته ديگه بياين بعد به ما گفت برادرين گفتم نه دوستيم فكر كرده بود پسريم اومديم دختر بشيم، چه تشخيصاي قشنگي!

خلاصه رفتيم پذيرش كه وقت بگيريم متوجه شديم آقاي دكتر از اول مرداد تا اول شهريور مسافرتن خلاصه فقط رفتار مسئول پذيرش بعد از اينكه فهميد مشكلمون چيه باهامون خوب بود گفت پسرم بريد اول شهريور بياين با نامه‌هاتون، تشكر كرديم و اومديم بيرون.

بيمارستان حضرت فاطمه يكي از بزرگترين مراكز جراحي‌هاي ترميمي و پلاستيك در ايرانه و بيمارستانيه كه بارها اين جراحيو اونجا انجام دادن اما جالبه كه وزارت بهداشت نمي‌دونه اونجا چند ساله اين جراحيو انجام نمي‌دن و جالبتر اينكه روزي كه ما تو وزارت بهداشت گفتيم ميخوايم تو بيمارستان خصوصي عمل كنيم چون شما براي ما امكاناتي در نظر نگرفتين ولی اكثر بچه‌ها مشكل مالي دارن به ما گفتن وقتي ما همه چي در اختيارتون گذاشتيم چرا بيمارستان خصوصي و چرا هي گله!!

عجب دنيايي عجب وضعي.

حالا خود شما قضاوت كنيد!!!

سلام امشب خيلي دلم واست تنگ شده، ديروز داشتم با دقت عكساتو نگاه مي‌كردم يه عكس داريم كه با هميم و من اون عکسو خیلی دوست دارم اون موقع شايد فقط 4 سالمه، يه وقتايي خيلي لازمت دارم خيلي زياد...

اما حيف كه تو خيلي وقته نيستي!

شايد اگه رفتنت دست خودت بود بازم الان دوست داشتي نباشي عين همه اونايي كه روزي هزار بار از خدا فقط مرگشونو مي‌خوان اما لااقل مطمئنم رفتنت خيلي ديرتر از اون روز بود اونوقت تا الان هم عكسات بيشتر بود هم خاطراتم هم اين افسوسايي كه مي‌خورم و هر دفعه كه بهش فكر ميكنم نمي‌فهمم دليل اصليش شايد فقط نبودن توست!

مي‌خوام ازت اجازه بگيرم اما نمي‌دونم چطوري! با اينكه خودخواهيه اما دلم مي‌خواست باشي تا اوني كه الان داره زجر مي‌كشه و داغون ميشه و مي‌دونم آخر سرم همين كار دستش مي‌ده لااقل فقط تنها نبود، كاش ميتونستم كمكش كنم اما مي‌دونم كه نمي‌تونم!

خيلي بهت احتياج دارم اما تو كه نيستي اين نياز اينقدر زياد به سراغم اومده اينقدر حسرت وجودتو خوردم كه نميتونم بشمرمش اما اينو خوب مي‌دونم كه هيچوقت هيچ جا و با هيچ كس نتونستم نيازمو برطرف كنم و جاي خاليتو حس نكنم، نبودن تو درسته كه خیلی محكمم كرده اما بيشتر از اون، ضعيفم كرده، يه ضعف دروني كه فقط خودم مي‌بينمش.

الان ديگه بزرگ شدم حسرت كشيدن، تو اين روزا، با روزاي بچگيم خيلي فرق مي‌كنه اون موقع سخت‌تر بود خيلي وحشتناك بود خيلي عذابم مي‌داد اما الان ديگه بيشتر دلتنگيه يه دلتنگي‌اي كه نمي‌دونم تا كي ادامه داره، اما امشب خيلي دلم واست تنگ شده..........................

ديگه كم كم وقتشه مي‌خوام پوست اندازي كنم مي‌خوام آزاد شم، ديگه هيچكسم نيست كه بخواد كه من به خاطرش صبر كنم...

همه مي‌خوان زندگيشون شخصي باشه، قراره كسي ديگه به كار اون يكي كاري نداشته باشه اين يعني تو برو هركاري دوست داري بكن زود و ديرش فرقي نداره مهم اتفاقيه كه قراره بيفته...

چون تو فقط يه بار زندگي مي کني و فقط يه فرصت واسه انجام تمام کارهايي که دلت مي خواد انجام بدي داري

يه وقتايي بدجوري دلم مي‌گيره مثل الان...يه وقتايي يادم ميره قول دادم منطقي باشم...يه وقتايي يادم ميره قول دادم نقشمو خوب بازي كنم...يه وقتايي يادم ميره قول دادم به درستي گولت بزنم...يه وقتايي يادم ميره كه قرار شد خودمم گول بزنم...يه وقتايي يادم ميره بايد كوچكترين توجهي به حس‌هام نكنم...يه وقتايي يادم ميره قراره چشمامو ببندمو فرض كنم هيچ اتفاقي نيفتاده...اي كاش يادم ميرفت چه روزاييو گذروندم...اي كاش يادم ميرفت تو چه عالمي بودم...اي كاش يادم ميرفت كه يه حس بزرگو تجربه كردم...اي كاش يادم ميرفت چي گفتم چي شنيدم...اي كاش نمي‌فهميدم همه چي يه طور ديگه شده...اي كاش فرق اين نگاه‌هاي متفاوت دلمو نمي‌سوزوند...اي كاش فرارتو حس نمي‌كردم...اي كاش خيلي چيزارو نمي‌فهميدم...

كاش مي‌تونستم حلش كنم.

ميدوني چيه بعضي وقتا حس مي‌كنم بد موضوع رو جا ميندازم با اينكه وقتي يه گوش شنواي منطقي پيدا مي‌كنم سعيمو مي‌كنم به بهترين نحو اين مسألو رو براش توضيح بدم اما حس مي‌كنم يه اشتباه بزرگ در مورد همه داشتم اونم اينه كه همه فكر مي‌كنن ما وقتي عمل مي‌كنيم ديگه هيچ مشكلي نداريم، اما اينو يادشون مي‌ره كه ما تازه مي‌شيم یه آدم معمولی!

چرا فكر نمي‌كنن كه بعدش ما به عنوان يه آدم عادي هزارتا مشكل داريم؟ شايدم بيشتر! به اضافه اینکه تازه کلی از دوستان ونزدیکانمونم به خاطر این تغییر از دست میدیم چون اونا با ( این ننگ نمیتونن ادامه بدن و برای در امان موندن از طعنه و کنایه های دیگران به ناچار باید برن).

خودمو مي‌گم به بقيه كاري ندارم،‌26 سالمه حالا معلوم نيست كي بتونم عمل كنم تازه بايد كلي صبر كنم قيافم جا بيفته برم سر كار (6 ماه، 1 سال شايدم بيشتر) كي مي‌دونه بدن من چقدر زود يا دير جواب ميده حالا باز جاي شكرش باقيه يه مدرك دارم اما ديگه فكر نميكنم حتي بتونم از كساني كه الان ميتونم ازشون كمك بگيرم براي كار ديگه بعد عملمم حاضر باشن همچين كاري بكنن!

مي‌دوني چيه حتی دوستاي نزديك خودمم فكر مي‌كنن هدف اول و آخر من عمله اما عمل براي ما برابره با يه تولد دوباره فقط همين، شايد يكي دوماه خوشحال باشيم كه ديگه حمل كننده يه هويت غريبه نيستيم و هويت خودمونه كه داريم راه ميبريمش اما به خدا لذتش فقط همون یکی دو ماهه چطوري بگم اينو درك كنين!

بابا به خدا من حاضرم بميرم اما اينطوري تو اين اجتماع مثل موش كور يه زندگي زيرزميني نداشته باشم دلم ميخواد رو باشم!

دلم ميخواد وقتي عاشقم عين همه آدما بتونم لااقل فقط حرفشو بزنم نه اينكه بترسم كه اگه ديگران بفهمن..........!

دلم ميخواد وقتي درد دارم بتونم راحت بشينم با دوستم حرف بزنم نه اينكه اونو همش بريزم تو خودم اينقدر قورتش بدم كه بعد از يه مدت ديگه اون گره رو نتونم باز كنم !

دلم ميخواد مثل همه آدماي ديگه حق داشته باشم نه اينكه به‌خاطر اين مسأله مجبور باشم از همه حقوقم بگذرم و تازه نظاره‌گر استفاده ديگران از حقوقم باشم!

بابا منم آدمم دلم ميخواد عين آدم زندگي كنم .

اينجاست كه به خدا مي‌گم خدايا ناشكري نميكنم اما باور كن ادامه دادنش برام سخته نميتونم، من نه ضعيفم نه خودخواه، اينو ثابت كردم با 26 سال دوگانگي مطلق، اما كاش ميشد خدا مرگم مثل آرزوهاي ديگه آدم به آدم مي‌دادو دلخورم نميشد.

مخصوص MTF ها  :Transsexual Women's Successes Links and Photos